|
Pieng mee ter
ผ่านวันและคืน ผ่านความเหน็บหนาว เฝ้ามองคอยหารัก จะอยู่ที่หนใดผ่านมาเนิ่นนาน เกือบลืมความหมาย ที่ใจยังหายังรออยู่อย่างเดียวดาย ฟ้านั้นดูมืดหม่นเหมือนไม่มีใคร ๆ เหมือนว่าใจฉันไม่เคยจะมี แต่เธอผ่านมาเปลี่ยนวันที่เหงา จับมือบอกรักให้ไออ่นในดวงใจ จากวันที่อ่อนแอ จากเคยหวั่นไหวกลับมีความหมายที่ยิ่งใหญ่เมื่อพบเธอ รักนั้นมีจริงอยู่เหมือนที่เคยเฝ้ารอรักด้วยใจ รักเธอเต็มทั้งใจ *จากวันนี้ไป จะหยุดตามหาจากวันนี้ไปจะอยู่เพื่อรักเธอ จากวันนี้ไป แม้ทางแสนไกลฉันยังมั่นใจ วันเวลาจะเปลี่ยนไปเพียงมีเธออยู่กับฉัน ต่อไปกี่ฝนจะไม่เหน็บหนาว เส้นทางแห่งรักมีเราอยู่เป็นนิรันดร์ จับมือก้าวเดินแค่เธอกับฉัน แค่เพียงเรานั้นข้าง ๆ กันอุ่นหัวใจ
|
